Hakan Günday'dan Alıntılar♡

▶Ruhumdaki dugumler fazlasiyla sıkı.Kimsenin onu cozecek kadar ince tırnakları yok.Bense çoktan vazgeçtim tirnaklarimi uzatmaktan..

▶Medeniyetten daha kötü bir sey varsa, o da medeni olmaya calisan medeniyetsizlik..

▶Gecenin sonunu yazmak icin orayı bilmek gerekir.
  Ölümü yazmak icin ölmek gerekir..

▶Bir kıza aşık olmustum.Onu gormek icin 6 saat yol almam gerekiyordu.Bir sabah treni kacirdim.Asik olmaktan vazgectim.Kendinden vazgecmenin ne oldugunu asıl ben bilirim.

▶Hatıralarım beynimde benim, betonun üstünde ya da ahsap bir evin avlusunda degil!
  Tek tavan gökyüzüdür.Gerisi kalan her yerde aynı.

▶Dünyanın var olduğu da, başlangıçta birinin dusuncesiydi.Belki Tanrı'nın! Belki de başka bir gücün.Ama mutlaka, bu dünyanın da düşünce asamasinda olduğu bir zaman vardı..

▶Dünyayla mesafeli bir dostluk kurmak zorunda kaldım.Çünkü kuskulandim bana verdiği hediyelerden, her şeyden!

▶Uyurken onu seyretmek, cenneti seyretmekle aynıydı.

▶Dünya bir karambol ve kimseye carpmadan yurumeye calismaktansa, kollarimi daha da acarak herkesi devirmeyi tercih ediyorum..

▶ Söyle bakalim! Bu boktan dünyanın neresindensin?

▶Onu kurtarabilecegimi düşünüyordu, ama kim kimi kurtarabilmisti simdiye kadar? Beni kim kurtaracakti?
  "Kurtulus" dedim."Ankara'da bir mahalle".Fazlası değil.Belki bir de Bob Marley'in en iyi şarkısı..Adı her yerde.Kendisi yok!