▶ Insanin görmediği seyler yok olmazdı ki!
▶ On bir yaşındaydı. Hem on hem bir..
▶ Babasi yoktu. Gitmisti. Istanbul'a. On iki yıl once. Annesini hamile biraktiktan dört gün sonra. Bir daha da donmemisti. Ama en azından insafli davranmis ve karısını yalniz degil, hamile birakmisti .
▶ Dunyanin en cabuk gecen, geçer gecmez de en hızlı yakalanilan hastalığına sahipti: Umut.
▶ Manzaradan degildi cam kenarini sevmesi. Yanında bir insan az olması demekti. Öğreniyordu Derdâ. Ne kadar az, o kadar iyi!
▶ Eger bu dünyada bir yerlerde, insanlar çocukları bombaliyorsa, bunu bilmeye gerek yoktu.O dünya zaten yanmış çocuk eti kokardi.
Eger bir yerlerde, baska cocuklar acliktan geberip gidiyorsa, bunu da bilmeye gerek yoktu.O dunyanin zaten acliktan nefesi kokardi.
Ve cocuklarin burunlari bu kokulari alir, ergen ofkesi olarak da geri verirdi!
▶ Ve korkuyu beklemek, korkudan beterdi.
▶ Belki de hayat, yanlış anlayinca guzeldi. Sadece yanlis anlayinca. Ama her şeyi..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder