▶ Ah Mabel! Hep güçlü olmak zorunda kalisimiz ne yorucu..
▶ASK! Ask nasıl da yakar insanı.. Once sevincten, sonra acıdan.Ne guzeldir ve ne çok acıtır.
▶Tabiat bosluklari sevmez ve hemen doldurur.
▶Elbet acı duyar tomurcuklar açarken,
Acı duyar büyürken her sey zorlanır..
▶Anlamasin diye elindeki taşa sakladım gozlerimi.Bunu hissetmis olmali ki, o taşı bana armağan etti ve aslında, gozlerimi bana geri verdi♡
▶Ah Ada! Ah yaramaz kız!
Gerceklerle cabucak kirilan yuregimi düşlerinle sevince bogmayi nasil da bildin sen!
▶O gülünce icim senlenir.Nerede ara vermissem, oradan yapisirim yasama.
▶Unutmak, bazı durumlarda bir lutuftur cocugum!
Fakat ne yazık ki bundan nasibini alamamis bazilarimiz.. O bazilarimiz.. Biz hep hatirlariz!
▶ Sanmak ile olmak arasındaki ucurumdan hep nefret ettim.
▶Onu ilk gördüğümde yasantimda cok onemli bir yer tutacagini sezmistim.Bu tipki, bir filmin daha ilk karesinden bütününü kavramak, sonunu tahmin etmek gibi bir duyguydu.
.jpeg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder